manaron fuentes

tus manos pertinaces

locura húmeda

Imagen: Gaby Jaime

Casi afuera,
casi yo,
miro lo que fui
lo que quedó de todo aquello,
apenas un nombre en una lista,
apenas nada.
Indolencia ahora se pone los zapatos,
taconea,
mientras, tú y yo
jugamos a máscaras,
una vez más,
huyéndonos.




(Indolencia Guzmán, Tú te lo pierdes)


Imagen: Debasis Mandal

Pides máis

Que estando la voluntad
de Divinidad tocada,
no puede quedar pagada
sino con Divinidad...
SAN JUAN DE LA CRUZ

Pides máis aínda sabendo que doe,
como doe irse,
como doe non xogar máis a labirintos.
Certamente non son
a que inicia a partida
aínda que sexa eu
quen escolla as pezas,
quen prepare minuciosamente
cada movemento desta coreografía.

Sei que ti es a marioneta
que turra dos meus fíos
e a lingua que traza a senda,
ascendente formiga na liña da costura
que lambe a media
ata as miñas coxas altivas.

E aínda así, pides máis,
queres ir máis lonxe
aínda que doa
como a pel rabuñada
nos xeonllos dos homes-feras,
como o azoute que se suplica
vestido de doce premio.

E eu movo os fíos
ao teu compás
ata que florece en ti o meu nome
en rubio beizo de sangue papoula.

(A ollada de Astarté)


Traducción al español: aquí


Imagen: Michael Vahle